Arkadaşta yatıya kalma

Arkadaşta yatıya kalma

Yazan: Pınar

Okuyucular

Gün geçmiyor ki “şimdi ne yapsam” diye kendimi internetlere vurmayayım. Geçenlerde kızlarımdan biri bir yaşgünü partisine davetliydi. Daha önce anlatmıştım bu doğumgünü partilerini çok önemsiyorlar. Bu parti maalesef iyi tanımadığım bir ailenin evinde ve de gece yatıya kalmalıydı. Kızımın yaşı neredeyse 7. Bizim otomatik cevabımız “hayır, tanımadığımız birinde kalamazsın” oldu önce ama ben sonra düşünmeye karar verdim.

Araştırırken gördüm ki genelde konuya çocuğun hazır olup olmaması çerçevesinde bakılıyor. Yani gecenin bir köründe kendini iyi hissetmeyebilir, evini özleyebilir, sorun çıkarabilir gibi olasılıklara vurgu yapılıyor. Bu yüzden bu yatıya kalma yaşını 8 yaş olarak öneren çok. Benim bu konularda bir endişem yoktu açıkçası.

İzin vermeme sebeplerimizi düşününce tek bir sebebimiz olduğunu farkettik: Güvenlik. Küçükken nefret ettiğim “sana güveniyoruz ama çevreye güvenmiyoruz” lafının dönüp dolaşıp benim ağzıma yapışacağını da öngörmeliydim elbet. Güvenebileceğim aile nasıl bulacağım peki? Samimiyet istiyorsan otomatik olarak benim yakın arkadaşlarımın çocukları ile arkadaş olsundan başka çözüm mü var?

Çocuklarınızın arkadaşlarının ailesini tanıyın çerçevesinde bir anneyle kaç kez kahve içsem güvenilir olduğunu anlarım diye kendime sorunca bir anda bu çabayı anlamsız bulmaya başladım. Bir insanın mesleği, hali, tavrı, konuşması, dıştan görünüşün aslında hiçbirşey ifade etmediği noktasında da bana bunların hepsi anlamsız görünmeye başladı. En kolayı hayır demekti. “Buna baştan hayır deyin ve bir daha bu konuyla uğraşmayın“ı savunan yazılara da denk geldim. Gerekçeler de şöyle:

-Bugün bir ailenin davetine “evet” dersen yarın onaylamadığın birine “hayır” deme gerekçende çok zorlanırsın.
-Çocuklar geç vakite kadar oturduklarında ertesi gün rezalet geçer, senin için de iyi olmaz.
-Çocuğun senin hiç onaylamadığın yiyecekleri yiyebilir, filmleri seyredebilir.
-Çok düşük ihtimalde olsa taciz riski her zaman var. Niye göze alalım?
-Çocuklar yatak ıslatma falan gibi sorunlarla karşılaşabilir, hiç iyi olmaz vs.

Ama son tahlilde bütün bunlar anne-baba insiyatifi. Bana göre ise anne-babanın paranoyaklık seviyesine kalmış. Paranoyak bir anne olarak çocuğumu kanatlarımın altından hiç çıkarmayayım istiyorum, sonra da aklıma kendi çocukluğum ve gençliğim geliyor. Annemin onayını almadan yaptıklarımı düşününce hala “iyi ki yapmışım” diyorum. Tabii ki tehlike faktörlerinin hiçbiri başıma gelmediği için şanslıydım ve böylece hepsi de bana önemli tecrübeler olarak döndü. Ama ne yaparsam yapayım kendi yaptıklarımı yaparken kendi çocuklarımı düşünemiyorum. Kalbim sıkışıyor. Fakat riskleri düşünerek yaşayacakları tecrübeden mahrum bırakmak da istemiyorum. Peki 7 yaşında bir kızı olan ve evinde 7 yaşında 12 tane kız çocuğuna parti yapmak isteyen annenin güvenilir olmama ihtimali nedir? Çok çok düşük ihtimal. Aklıma okuduğum bir kitap geldi Olasılıksız. Çok düşük ihtimal de olsa her an herşey olabilir! Of işte…

Uzun lafın kısası, düşündük taşındık. Sonunda kızım partiye gitti. Saat gece 9’da “seni almaya gelelim mi” diye aradık, acayip eğlendiğini ve gelmemizi istemediğini söyledi. Ertesi sabah onu aldığımızda çok mutluydu. Geç vakte kadar oturmuştu. Yorgundu ama gün rezalet geçmedi. Çoğunlukla iğrenç şeyler yemişti ama midesi bozulmadı. Hislerim ne diyorsa onu yaptım, pişman olmadık ama açmamamız gereken bir kapıyı mı açtık diye düşünmüyor da değilim. Ne de olsa bunun daha ergenliği var. 🙂 Sonuçta bir yaşgünü partisi gitmese ne olurdu? Belki hiç ama belki de ne kadar çok anı biriktirirsek o kadar yaşıyoruzdur. Kimbilir? Mesela kardeşim “Senin paranoyaklıkla geniş olmak arasında bir ortan yok mu” diye eleştirdi. Henüz çocuğu yok 🙂

Peki ya siz 7 yaşındaki çocuğunuza izin verir miydiniz?

photo credit: Omega Man via photopin cc



2 Yorum

  1. şartlar aynı olmak kaydıyla izin verirdim ben de, iyi yapmışsınız. bizim küçükken maruz kaldığımız ve yara almadığımız tehlikeler annelerimiz izin vermediği için oluyordu bence.izin verdiğiniz bu yatıya kalma günü, izin vermemiş olsaydınız size sormadan yapacağı tehlikeli bir durumdan da kendini korumasına yaradı bence.

    • umarım öyledir. Aslında gerçekten insan kendi bildiğini okuyor, onlar da bugün olmasa bile yarın bildiklerini okuyacaklar, umarız yaptıklarından haberdar olabilmenin koşullarını oluşturabiliriz. Sevgiler.

Pin It on Pinterest

Share This