Türkiye’li bir yabancının gördükleri

Türkiye’li bir yabancının gördükleri

Okuyucular

Türkiye’ye geleli 5 gün oldu. Hop oturup hop kalktığımız, tencere-tava çaldığımız, çoluk çocuk sokaklara döküldüğümüz, ne olduğunu idrak etmeye çalıştığımız 5 gün.

9 senedir yurtdışında yaşıyorum. Her yaz Türkiye’ye geldiğimde, insanları hep daha da umutsuz buldum. Nezaketsizlikten, herkesin patlamaya hazır bomba gibi dolaşmasından, söylediğin her lafla illaki taraf olmak zorunda bırakılmaktan yakındım. Bize “dönmeyin” diyen sesler her sene daha da çoğaldı. “Sen bilmiyorsun” diye başlayan konuşmaları pek çok kez dinlemek zorunda kaldım. “Bunlar telefonda konuşulmaz” laflarını da cok duydum. Okuduklarımız zaten kafamızda dönüyordu, yaşadıklarımız da bana cok umut vermiyordu. Zaten “ben bilmiyordum”, kendi ükemde bir yabancıydım artık.

Ama bu 5 günde 9 senedir görmediğim bir değişime şahit oluyorum çevremdeki insanlarda. Umut ve dayanışma var, nezaket var, hassasiyet var. Çevremde yürüyenlere bakıyorum inanamıyorum. İnsanlar siyasi görüşü ile değil, vicdanıyla sokaklarda. Haksızlığa karşı yürüyorlar, kırmıyorlar, dökmüyorlar. Kırmaya dökmeye çalışanı engelliyorlar. Kimse aynı fikirde olmak zorunda değil, hiç kimse bir başkasının yaşam tarzını benimsemek zorunda değil ama herkes birbirinin fikrini söyleme özgürlüğünü, seçilen her yaşam tarzının varolma özgürlüğünü savunmak zorunda.

Bundan sonrası ne olur bilmiyorum ama bu beraberlik, insanların gözlerinde gördüğüm ışıltı beni buraya ait hissettiriyor. Uzun süredir her yerde hissettiğim yabancılığımı azaltıyor. İnsanın ülkesinin insanları ile kendini bir hissetmesi, “İşte benim ülkemin insanlari” diyebilmesi ne büyük mutlulukmuş!

Özgürlük ve demokrasi icin daha yol çok uzun ama hepimiz bir hedefe doğru beraber yürümeye bir kez başladık ya “gideceğimiz yere varırız o zaman” demek istiyorum.” Yollar gide gide biter” diyorum.

Umutluyum ilk kez; kalmasın sevincimiz kursağımızda ne olur!



4 Yorum

  1. Duygularımın tercümanı olmuşsunuz. Bizim de bir gün Türkiye’ye yerleşme hayallerimiz gün geçtikçe solarken bu direniş aslında görünüşleri farklı ama sorunları aynı olan halkımızın nasıl da kenetlenebildiğini gösterdi bize. Yarınlara umutla bakmaya başladık…Kaleminize sağlık…

    • aynı şeyleri hissediyoruz ama bugünkü haberlerden sonra umutlarımız kararmasa, aynı umutla bakmaya devam edebilsek keşke…

  2. Ben de yurtdisinda yasiyorum. Gezi Parki protestolarindan sonra kesin kararimi verdim: Turkiye’ye dönecegim ve enerjimi, alinterimi, emegimi ülkem icin, halkim icin harcayacagim. Cunku yillardan beri hukuksuzluk, esitsizlik ve baski altinda yasayan ve sonunda buna dur diyen bu guzel insanlar bence en guzelini hakediyorlar. Tum bu direnis suresince orada olamadigim icin inanilmaz bir sucluluk duydum. Simdi ne olursa olsun bana mutluluk veren tek yerin Türkiye oldugunu biliyorum.

    • Çok iyi anlıyoruz, biz de benzer duygular içindeyiz. En önemlisi bu süreç bizim gibi yurt dışında yaşayanların da gözünü açtı. Birlikte çok daha fazla şeyin değişeceğine inanıyoruz. Zaman gösterecek bakalım neler yapabileceğimizi…

Pin It on Pinterest

Share This