Berkin’in ardından

Berkin’in ardından

Çoğumuz gibi sinirlendiğimizde biz de ara ara “gideceğim buralardan, yetti artık” derdik Türkiye’de yaşarken. İnsan hali… Şimdi yurdumuzdan uzaktayız ama ne gariptir ki gidememişiz bir türlü.  Oradaki bulut her zaman buraya ulaşıyor, öyle sandığın gibi arkanda bırakamıyorsun. Her daim kalp vatanında atıyor. Oradan iyi bir haber gelse özlemle burnunun direği sızlıyor. Kendini çok beter yalnız hissetsen, işler berbat gitse “Ne olacak ki en kötü ihtimalle dönerim ülkeme” diyorsun. İyisiyle kötüsüyle orada bir evin var biliyorsun. Ama kötü haberler ardı sıra gelince “oh iyi ki buradayım, uzaktayım” denilmiyor. Koskoca bir panik kaplıyor insanın içini sanki gidecek yerini elinden alıyorlarmış gibi, umudunu söküyorlarmış gibi…

Velhasıl gitmeyi düşünenlere kötü haber. Gittiğin her yere kırgınlıklarını da götürüyorsun, bir de içinde gizli gizli gitmiş olmanın azabı. Ama kaldığın zaman kızsan da, kırılsan da değiştirmek için uğraşanların bir parçasısın. Aslında umudun bir parçasısın.

Her akşam kızlarımla yanyana yatağa yattığımızda birbirimize “günün nasıldı” diye soruyoruz. O günün en güzel ve en kötüsünü anlatıyoruz birbirimize. Berkin’in aramızdan ayrıldığı günün akşamı “kötü geçti günüm” dedim. “Hani hatırlıyor musunuz geçen yaz ağaçlar için tencere, tava çalmıştık. Yürümüştük herkesle. Sonra televizyonda görmüştük, yürüyen insanlar yaralanmıştı. Yaralananlardan biri de küçük bir çocuktu. Adı Berkin’di, uzun süredir hastanedeydi. Bugün kaybettik onu, öldü” dedim.  Öldü kelimesi o kadar fena geldi ki…Deniz “adı ne güzelmiş” dedi sessizce. Damla ellerini açtı, “dua edicem” dedi…

Berkin’i uğurlayan fotolara bakıyoruz şimdi uzaktan. O kadar insanı bir arada görünce ağlıyorsun ama biliyorsun orada bir köy var uzakta. Delicesine o köyde olmak istiyorsun. Bir gaz bulutu o insanları dağıtmasın, canını acıtmasın diye dua ediyorsun. O gaz bulutu o kalabalığı dağıtınca sadece içerdekiler değil dışardakiler de dağılıyor. Kalpler sıkışıyor, en fenası gidecek yerin kalmamış gibi hissettiğinde, asıl o zaman, yaşadığın yerde bir yabancı oluveriyorsun.

Gitti, güzel çocuk…  Sözcüklerin hiçbir anlamı yok… Ama gidişi yine birleştirse herkesi, biraz umut getirse…Evimizi geri getirse… Biraz…

 



Pin It on Pinterest

Share This